காசியில் உள்ள பிந்து மாதவர் கோயில் அப்படி என்ன விசேஷம் அங்க குளிச்சதை பெரிதாக சொல்கிறார்களே...
தெரியாததை தெரிந்து கொள்வோம்.
பிந்து' என்றால் துளி. 'மாதவ்' என்றால் மகாவிஷ்ணு. கங்கையின் ஒவ்வொரு துளியிலும் இறைவன் வீற்றிருக்கிறார் என்பதைக் குறிக்கும் விதமாக இப்பெயர் பெற்றது. அக்னிபிந்து என்ற முனிவர் விஷ்ணுவை நோக்கி இங்கு கடுமையான தவம் புரிந்தார். அவரது தவத்திற்கு மெச்சி, பெருமாள் இங்கு தோன்றி, முனிவரின் பெயரால் "பிந்து மாதவன்" என்ற திருநாமத்துடன் இங்கேயே எழுந்தருளினார்.
கங்கையின் பெருமை கங்கைக் கரையில் அமைந்துள்ள இத்தலம் விஷ்ணுவின் சக்தி நிறைந்த வழிபாட்டுத் தலமாகக் கருதப்படுகிறது.
பஞ்சகங்கா காட் அருகே அமைந்துள்ளது. இங்கு கங்கை, யமுனை, சரஸ்வதி, கிரணா, தூதபாபா ஆகிய ஐந்து நதிகளும் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் (அகிலமாக) சங்கமிப்பதாக நம்பப்படுகிறது. இந்த படித்துறையில் நீராடி பிந்து மாதவரைத் தரிசிப்பது கோடி புண்ணியங்களைத் தரும்.
கருவறையில் பெருமாள் சங்கு, சக்கரம், கதாயுதம் ஏந்தி, கையில் தாமரையுடன் கருப்பு பளிங்குச் சிலையாக மிகக் கம்பீரமாகக் காட்சி தருகிறார்.
இவருக்குப் பக்கத்திலேயே விநாயகர், சிவன் மற்றும் நந்தி சிலைகள் வெள்ளை பளிங்குக் கல்லில் வடிக்கப்பட்டுள்ளன. இது ஹரி-ஹர (சிவன்-விஷ்ணு) ஒற்றுமையைப் பறைசாற்றும் விதமாக அமைந்துள்ளது.
16-ஆம் நூற்றாண்டில் ஜெய்ப்பூர் ராஜா மான்சிங் என்பவரால் இக்கோயில் பிரம்மாண்டமாகக் கட்டப்பட்டது.
ஆனால், 1669-இல் முகலாய மன்னர் ஔரங்கசீப்பால் அக்கோயில் இடிக்கப்பட்டு, அங்கிருந்த தூண்களைக் கொண்டே ஆலம்கிரி மசூதி (Alamgir Mosque) கட்டப்பட்டது.
கோயில் இடிக்கப்படும் முன்பு, அங்கிருந்த பெருமாள் சிலையைப் பக்தர்கள் கங்கை நதியில் மூழ்கடித்துப் பாதுகாப்பாக வைத்தனர்.
பின்னர், 17-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜின் முயற்சியாலும், 19-ஆம் நூற்றாண்டில் மராட்டிய மன்னர் பவன் ராவ் என்பவராலும் தற்போதைய புதிய கோயில் மசூதிக்கு அருகிலேயே புதுப்பிக்கப்பட்டு, சிலையானது மீண்டும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது
ராமகிருஷ்ணர் காசி விஸ்வநாதர், விசாலாட்சி அம்மன் ஆகியோரைத் தரிசித்ததோடு, கங்கை நதிக்கரையில் பஞ்சகங்கா காட் அருகே உள்ள பிந்து மாதவ பெருமாள் கோயிலுக்கும் சென்றார். அங்கு பெருமாளின் திவ்யமான திருவுருவத்தைக் கண்ட மாத்திரத்திலேயே, அவர் அப்படியே உருகி, பாவன சமாதி (ஆன்மீகப் பரவச நிலை) அடைந்தார். மகாவிஷ்ணுவின் பேரொளியை அவர் அந்தச் சிலையில் கண்டு பரவசமடைந்தார் என்று அவரது வரலாற்று நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
காசி யாத்திரையின் போது ராமகிருஷ்ணருக்கு தெய்வீகக் காட்சி ஒன்று கிடைத்தது. கங்கை நதிக்கரையில் இறந்தவர்களின் உடல்களை எரிக்கும் மணிகர்ணிகா படித்துறை வழியாக அவர் படகில் சென்று கொண்டிருந்த போது, திடீரென அவருக்கு ஒரு காட்சி தெரிந்தது.
சிவபெருமான் கறைபடிந்த ஒவ்வொரு உடலின் அருகிலும் சென்று, அவர்களின் காதில் தாரக மந்திரத்தை ஓதி மோட்சம் அளிப்பதையும், அன்னை பார்வதி தேவி தனது மடியால் அவர்களுக்கு விசிறி விட்டு அவர்களின் பாவத் தளைகளை அறுப்பதையும் அவர் நேரில் கண்டு மிரண்டு போனார்.
இதன் காரணமாகவே, "காசியில் இறப்பவர்களுக்கு மறுபிறவி இல்லை, அவர்களுக்குச் சிவனே மோட்சம் அளிக்கிறார்" என்ற ஆன்மீக உண்மையை ராமகிருஷ்ணர் உலகிற்குத் தீர்க்கமாக எடுத்துரைத்தார்.
இவ்வாறு, சைவம், வைணவம் என்ற பேதங்கள் கடந்து, காசி விஸ்வநாதரையும், பிந்து மாதவ பெருமாளையும் ஒரே பரம்பொருளின் வெவ்வேறான வடிவங்களாகவே ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் போற்றித் தரிசித்தார்.துளசிதாசர் வடமொழியில் இருந்த ராமாயணத்தை எளிய மக்கள் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் 'ராமசரிதமானஸ்' ஆக எழுதினார். காசியில் இருந்த சில பண்டிதர்கள் இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர்.
அப்போது, துளசிதாசர் தனது காவியப் பிரதிகளை இரவில் காசி விஸ்வநாதர் கோயிலிலும், பின்னர் பிந்து மாதவர் கோயிலிலும் பெருமாளின் திருவடிகளில் சமர்ப்பித்து பிரார்த்தனை செய்தார்.
மறுநாள் காலை, அந்தப் பிரதியின் மேல் விஸ்வநாத பெருமானும், பிந்து மாதவ பெருமாளும் "சத்யம், சிவம், சுந்தரம்" என்று சான்றளித்து கையொப்பமிட்டதாக ஒரு ஆன்மீக வரலாறு உண்டு. இதன் மூலமே அவரது காவியம் தெய்வீக அங்கீகாரம் பெற்றது.
ஹனுமான் சாலிசா உருவான தலம்
துளசிதாசர் பிந்து மாதவர் கோயில் அமைந்துள்ள இதே பஞ்சகங்கா படித்துறையில் (Panchganga Ghat) ஒரு சிறிய குடிலில் தங்கியிருந்துதான் தனது ஆன்மீகப் பணிகளைச் செய்து வந்தார். அவர் தினமும் பிந்து மாதவரைத் தரிசித்து வந்தார். விஷ்ணு பக்தரான அவர், பெருமாளின் பரம பக்தனான அனுமனைப் போற்றி உலகப் புகழ்பெற்ற "ஹனுமான் சாலிசா" தோத்திரத்தின் பெரும் பகுதியை இந்தப் பஞ்சகங்கா படித்துறையில் அமர்ந்துதான் இயற்றினார் இத்தனை பெருமை மிகுந்த படித்துறையில் ஸ்நானம் செய்து மாதவரை தரிசித்தது சிறப்பு.
ஓம் நமசிவாய
படித்து பகிர்ந்தது
இரா இளங்கோவன்
நெல்லிக்குப்பம்.
